Het was maart 2020. De wereld ging op slot, en ik zat thuis – niet omdat ik dat wilde, maar omdat mijn project erop zat. Een paar maanden van onzekerheid, die ik uiteindelijk heb gebruikt om iets te doen wat ik altijd al wilde: een app bouwen voor huisdieren.
De naam? Petsy. Niet omdat het een slimme brainstorm was, maar omdat het een containerbegrip is voor al je huisdieren. Die combinatie van passie voor tech én passie voor huisdieren voelde als de perfecte match.
Wat volgden waren jaren van bouwen, experimenteren en leren. Ik koos voor experimentele libraries, omdat ik nieuwsgierig was naar wat er allemaal mogelijk was. Het was geen bewuste keuze voor onderhoudbaarheid – het was de drive om te ontdekken. Energie ging naar *leren*, niet naar *bestaan*.
Maar ergens onderweg realiseerde ik me dat de basis die ik had gelegd, me begon te limiteren. Elke nieuwe feature voelde als vechten tegen de techniek. Wat begon als enthousiasme, werd langzaam frustratie.
Nu, in 2026, pak ik het anders aan. Niet met dezelfde tooling, maar met een ander mindset: **automatisering eerst**. Alles wat ik kan uitbesteden aan AI, besteed ik uit. Niet uit luiheid, maar uit strategie. Als solo developer is wendbaarheid mijn grootste voordeel. Ik kan sneller schakelen dan elk groot team.
De missie blijft hetzelfde: de beste huisdierenmanagementapp bouwen. Wat is veranderd is de aanpak. Ik bouw nu voor de lange termijn, met tools die me helpen om snel te itereren. AI is mijn sidekick, niet mijn vervanger.
Petsy 2.0 komt eraan. En dit keer bouw ik het anders.